Nasze fanaberie

Trzeba przyznać, że nasz mózg może generować obrazy, które nas przerażają, dzieje się tak w snach, ale nie tylko. Wyobraźmy sobie sytuację, w której wracamy samotnie nocą. Jest ciemno, a ulice oświetlają tylko wątłe pasma światła z latarni, które jak wiadomo, nie świecą zazwyczaj w takich momentach dostatecznie mocno. Zazwyczaj w takich sytuacjach zaczynamy sobie wyobrażać, co mogłoby się stać, a wtedy tylko zapętlamy się w swoim strachu. Wyobraźmy sobie, że usłyszeliśmy szczęk, łomot, rozglądamy się. Nikogo nie ma. Przyspieszamy krok. Mamy wrażenie, że ktoś idzie z nami, ale nie mamy odwagi się obrócić. Idziemy dalej, myśląc tylko o tym, że już niedługo dojdziemy do celu i schronimy się w bezpiecznym miejscu. Takie sytuacje często mają miejsce, mimo, że zazwyczaj nie mamy, czego się obawiać, a strach spowodowany jest naszymi fantazjami.